Kəlbəcər
Nə günlər yaşadın, nə günlər gördün,
Ay başı bəlalı olan Kəlbəcər.
Ağlaya-ağlaya gözləri yaşlı,
Düşmənin əlində qalan Kəlbəcər.

Ümidlər puç oldu, arzular yarı,
Otuz il qəm çəkdi güllərdən arı.
Murovdan boylandı Gəncəyə sarı,
Bəhməni qürbətə salan Kəlbəcər.

Buz tutdu yolları bağladı həsrət,
Neçə il ağladı, sızladı xəlvət,
Dərdinə dözmədi yazıq Sücayət,
Od-alov içində yanan Kəlbəcər.

Gözünə yaş oldun axan sellərin,
Daradın dağların şəvə tellərin.
Uşağın, böyüyün ötən illərin,
Ağladıb əlindən alan Kəlbəcər.

Otuz il düşmənlə durdun üz-üzə,
Yenidən sevdamız təzədir-təzə.
Natiqəm, nə yaxşı qovuşdun bizə,
Sinəmə söz ilə dolan Kəlbəcər.
Natiq Əlisoy