İnsan digər canlılardan şüuru ilə fərqlənsə də bir çox hallarda elə olur ki, şüursuzluğu ilə digər canlıları geridə qoyan insan pulu, vəzifəsi və digər üstünlükləri ilə ağalıq, hökmralıq etmək istəyir. Özünü hər kəsdən üstün və artıq sayır. Əlinə fürsət düşən kimi özündən zəifləri əzməyə çalışır. Yalan danışmaqla, riyakarlıq etməklə, pisliklərlə ətrafa ziyanlıq verir, şan-şöhrətə vurulub özünü ölməz varlıq hesab edir. Həyat gözəldir, yaşamaq gözəldir, ancaq bu gözəllikləri duya və anlaya bilməyənlər üçün həyatın əvvəli də, axırı da faciədir...

BU DÜNYADA
Neçə xanlar, bəylər gəldi,
Qalanmadı bu dünyada.
Ölməzliyə milyon verdi,
Alanmadı bu dünyada.

Həyat elə əzizləşdi,
Ölüm yazıq sadələşdi.
Quzu ilə qurd birləşdi,
Dolanmadı bu dünyada.

Çoxu keçdi söz qatından,
Qürrələndi həyatından.
Ədaləti öz atından,
Salanmadı bu dünyada.

Ceyran gəzdi balasını,
Ağlatdılar anasını.
"Zurna Məmməd" zurnasını,
Çalanmadı bu dünyada.

Əlisoyam, yağdıqca qar,
Zirvələrdən endi vüqar.
Haqq istədi olsun sərdar,
Olanmadı bu dünyada.
Natiq Əlisoy